چهارمحال و بختیاری| زندگی با آیه‌ها

نقشه شیطان نه در موشک‌های دوربُرد، که در کینه‌های پنهان در دل‌هاست و همان‌جا دیوار دشمنی را بی‌صدا بالا می‌برد. دل را در فرمان خود بگیر. زمانِ عمل رسیده و جایی برای تعلل نیست.

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، ماه رمضان امسال با ۳۰ راه قرآنی، در تلاش هستیم از طوفان‌ها و پستی و بلندی‌های زندگی، باز نمانیم و راه را محکم ادامه دهیم.

راهی که از دل تجربه پیامبران، شهیدان و بندگان صابر خدا بیرون آمده است. راه‌هایی برای اینکه در برابر تمسخر، تهمت، تهدید، فقر، خستگی، غربت و وسوسه، ایمان را نگه داریم و از پا نیفتیم. یقین به این حقیقت که هر کس خدا با او باشد شکست ندارد.

پشتوانه‌های قرآنی

اگر یک کشور یا جبهه بخواهد مستقل بماند، باید همه پرچم‌ها و نیروها را زیر یک فرمان واحد جمع کند. گذشت، آشتی و محکم‌کردن ریسمان وحدت باید سریع و بی‌وقفه انجام شود؛ چون شیطان لحظه‌ای را که انگشتان یک مشت از هم باز شوند، برای زدن ضربه سنگینش شکار می‌کند.

از فرعون تا انگلیس

«إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلَ أَهْلَها شِيَعاً».

فرعون گردن‌کشید و مردمش را گروه گروه کرد.

فرعون مردم مصر را دو دسته کرد: قِبطیانِ مرفّه و صاحب قدرت، و سِبطیانِ بنی‌اسرائیلِ محروم و اسیر مرفّهان. این جدایی پایهٔ دوام ظلمش شد. همان سیاست از عصر فرعون تا امروز زنده است: تفرقه بساز، دل‌ها را جدا کن تا قدرت جمعی از میان برود. انگلیس نیز در هند با دامن‌زدن به اختلاف میان مسلمان و هندو، اتحاد ملت‌ها را شکست و در منطقهٔ غرب آسیا با مرزهای ساختگی و تحریک قومیت‌ها، ملت‌ها را پراکنده کرد تا حکومت‌های وابسته و سلطه‌اش پایدار بماند.ستون قدرت را نگه دار

«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا».

این یعنی تمام نیروها، تمام ظرفیت‌های شخصی و ملی باید به یک طناب خدایی گره بخورند. هر دست که از این طناب جدا شود، مثل یگانی جداافتاده در میدان، طعمهٔ عملیات نفوذ شیطان است. در میدان استقلال، طناب وحدت مثل شریان حیاتی است که خون قدرت و امید را به همه بخش‌ها می‌رساند؛ نه اجازه بریدنش هست، نه حتی سست‌شدنش.

«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ... فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ».

پیوند میان مؤمنان، ستون اصلی جبهه است. اگر این ستون فرو بریزد، سقف قدرت جمعی هم فروخواهد ریخت. آشتی، یعنی پل میان دل‌ها را دوباره بسازی تا دشمن نتواند از شکاف بگذرد و نیرو و ظرفیتِ آن‌طرف شکاف بی‌استفاده بماند.

قبل از شکاف بزرگ، جرقهٔ نزاع را خاموش کن

«ولَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ ».

در خط استقلال، نزاع یعنی بریدن رشتهٔ همدلی میان آدم‌ها. وقتی دل‌ها از هم جدا شوند، نیروها سست می‌شوند و حرکت جمعی می‌ایستد. قدرت، مثل بادی است که بادبان‌ها را پیش می‌برد. اگر اختلاف‌ها‌ و رنجش‌های کوچک، این بادبان را سوراخ کنند، پرچم‌ها پایین می‌افتند و راه برای نفوذ دشمن باز می‌شود. در نقشهٔ شیطانی آمریکا، هر حرف تند یا سوء‌تفاهمی که به دل بنشیند، رخنه‌ای است در قدرت جمعی ما. 

«وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا...».

 آن‌ها که صفشان را شکستند، قدرتشان مُرد و جبهه‌شان فرو‌پاشید.اختلاف، مثل شکافتن بدنهٔ کشتی در میانهٔ دریاست. وقتی آب از شکافی وارد شد، کشتی آرام‌آرام سنگین و در نهایت غرق می‌شود. نقشهٔ شیطان همیشه همین است: اول شکاف‌های کوچک، بعد جدایی دل‌ها، و نهایتاً سقوط کلّ جبهه. این‌ها همان امت‌هایی بودند که فرمان الهی را کنار گذاشتند و ریسمان وحدت را بریدند؛ پس در میدان، تنها و بی‌سلاح و بی‌روحیه ماندند، تا دشمن به‌راحتی آنان را از پا درآورد.عملیات اصلی شیطان

«إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنزَغُ بَيْنَهُمْ...». 

شیطان همان نفوذیِ همیشه‌بیدار است که در شکاف میان دل‌ها می‌خزد؛ با تیغ باریک وسوسه، درست به نقطهٔ حساس رابطه‌ها می‌زند تا شکاف بردارد و زخمی کند. اصلاً کار شیطان همین است: ردیابی تَرَک‌های ریز و پنهان، تعمیق آن‌ها و تبدیل‌کردنشان به گسل‌های بزرگ تا کل جبهه از هم بپاشد. نقشه‌اش ساده، اما مرگبار است. شروعش با جرقه‌ای از سوءظن یا کینه، و بعد شعله‌ای که آرام به جان جبهه حق بیفتد و آن را به آتش بکشد.

«إِنَّمَا النَّجْوَى مِنَ الشَّيْطَان لِيَحْزُنَ الَّذِينَ آمَنُوا ...». 

هر زمزمهٔ پنهانی که بوی حذف دیگران و غیبت اهل میدان بدهد، کارگاه خودِ شیطان است. هدفش ساده است: غم‌زده‌کردن جبههٔ مؤمنان، تضعیف روحیه و کند کردن پیشروی. وقتی حرف‌ها در زیرزمین و تاریکخانه گفته شوند، قدرت فرومی‌کاهد و درست همان جاست که دشمن فرود می‌آید و راه را می‌بندد.

شیطان هم در شکاف‌های آشکار می‌دَمد و بی‌صدا در هر گوشه‌ای زهر می‌پراکند. مقابله یعنی خط تماس را همیشه زنده نگه داری، جلوی پچ‌پچ‌کردن‌ها را بگیری و هر سوزن نفوذی را همان لحظه از تن جبهه بیرون بکشی؛ پیش از آن‌که یک زخم کوچک، به شکافی بزرگ برای ورود دشمن تبدیل شود.

ما چه کنیم؟

نقشه شیطان نه در موشک‌های دوربُرد، که در کینه‌های پنهان در دل‌هاست و همان‌جا دیوار دشمنی را بی‌صدا بالا می‌برد. دل را در فرمان خود بگیر. زمانِ عمل رسیده و جایی برای تعلل نیست.

خط‌کشی‌های کاذب را منهدم کن: چه در یک گروه مجازی، چه در یک بحث خانوادگی، هرجا که خط‌کشی‌های سیاسی، قومیتی و سلیقه‌ای قصد دارند تو را به دشمنی با هم‌سنگرانت وادار کنند، لحظه‌ای درنگ نکن و با اِکسیر برادری، آن شکاف را ببند و التیام بخش. قبل از بازنشر هر محتوایی در فضای مجازی، از خود بپرس: «آیا این، سوخت آتش دشمنی را تأمین می‌کند یا دیوار وحدت را بالا می‌برد؟».

عملیات پاک‌سازی کدورت را شروع کن: هر سوءتفاهم کوچک یا دلخوری که از دیروز در دلت مانده، یک شکاف در صفوف جبهه است. انتظار نکش تا آن کینه، درختی پرشاخ و برگ شود. همین امروز با آرامش و قاطعیت، با خود آن فرد صحبت کن و پروندهٔ کینه را برای همیشه مختومه اعلام کن. در دعوای میان دو دوست یا خویشاوند، هرگز هیزم‌کِش آتش نباش. تو مأمور صلحی، نه نفاق.

به سلیقه‌ها شلیک نکن! اجازه نده بحث‌های بیهوده بر سر تیم فوتبال، مدل گوشی یا مقایسه فرزندان، روابط حیاتی تو را نابود کند. این دعواهای فرعی، همان گردوغباری است که شیطان بر مسیر می‌نشاند تا جهت‌گیری آسمانی تو را تاریک کند. تمرکز نهایی باید بر هدف اصلی باشد.

هیچ سربازی حق ندارد، سلاح خود را به سمت هم‌سنگر بگیرد. فرمان برادری، حکم مطلق است. با گذشت، قاطعیت و تلاش برای بستن شکاف‌ها، نام خود را در تاریخ جبههٔ حق، به‌عنوان «نابودگر بَغضاء» ثبت کن. این نبرد، همین امروز در دل تو آغاز و پیروز می‌شود.

منبع: فارس