زنجان | روایت ۹۰ هفته خدمت ام‌البنینی‌ها؛

آیین هفتگی «شنبه‌های ام‌البنینی» در زینبیه اعظم زنجان، پس از ۹۰ هفته خدمت مستمر و بی‌وقفه، به جلوه‌ای از همدلی، اخلاص و دلدادگی مردم زنجان به خاندان عصمت و طهارت(ع) تبدیل شده است؛ قرار عاشقانه‌ای که از جمعی کوچک در دی‌ماه ۱۴۰۳ آغاز شد و امروز، با گسترش دامنه خدمت‌رسانی به محلات، مناطق کم‌برخوردار، بیمارستان‌ها، مدارس و کمپ‌های ترک اعتیاد، عطر مهربانی و کرامت اهل‌بیت(ع) را در بخش‌های مختلف جامعه می‌پراکند.

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی ، در روزگاری که جلوه‌های محبت و همدلی بیش از هر زمان دیگری می‌تواند مرهمی بر دشواری‌های زندگی باشد، شنبه‌های ام‌البنینی در زینبیه اعظم زنجان، روایت استمرار یک عشق و حکایت مردمانی است که خدمت را نه در شعار، بلکه در میدان عمل معنا کرده‌اند؛ خادمانی که هر هفته گرد هم می‌آیند تا به نام حضرت ام‌البنین(س)، مادر ادب، وفاداری و دلدادگی، سهمی هرچند کوچک در گسترش مهربانی و دستگیری از دیگران داشته باشند.

این قرار هفتگی، از دی‌ماه ۱۴۰۳ با جمعی اندک و دلی سرشار از ارادت آغاز شد؛ جمعی که شاید در نخستین روزها تصور نمی‌کردند این حرکت ساده و بی‌ادعا، هفته به هفته ادامه یابد و پس از ۹۰ هفته خدمت بی‌وقفه، به جریانی مردمی و الهام‌بخش تبدیل شود. آنچه این مسیر را زنده نگه داشته، نه تشریفات و نه هیاهوی تبلیغاتی، بلکه باور مشترک خادمان به ارزش خدمت، برکت کار جمعی و پیوند عمیق محبت اهل‌بیت(ع) با مسئولیت‌پذیری اجتماعی است؛ باوری که هر شنبه، در قامت خادمانی پرتلاش و دستانی گشوده به سوی نیازمندان، جلوه‌ای تازه پیدا می‌کند.

در این موکب، خدمت تنها به آماده‌سازی و توزیع غذای متبرک محدود نمی‌شود. خادمان شنبه‌های ام‌البنینی تلاش کرده‌اند سفره محبت اهل‌بیت(ع) را از محل برگزاری آیین فراتر ببرند و آن را به خانه‌ها، محلات و مکان‌هایی برسانند که بیش از دیگر نقاط به توجه و همراهی نیاز دارند. حضور در مناطق کم‌برخوردار، سرکشی به بیمارستان‌ها، ارتباط با دانش‌آموزان در مدارس و خدمت‌رسانی در کمپ‌های ترک اعتیاد، بخش‌هایی از مسیری است که این مجموعه مردمی برای پیوند دادن معنویت با زندگی روزمره مردم انتخاب کرده است.

در پس هر وعده غذای متبرک، تنها تلاش برای رفع یک نیاز مادی قرار ندارد؛ بلکه پیامی از توجه، احترام و فراموش‌نشدن نیز نهفته است. گاهی یک غذای گرم، گاهی حضور در کنار بیماری که روزهای دشواری را پشت سر می‌گذارد و گاهی توجه به افرادی که در مسیر بازگشت به زندگی تلاش می‌کنند، می‌تواند معنایی فراتر از یک اقدام معمولی داشته باشد. خادمان این موکب می‌کوشند با همین قدم‌های ساده اما مستمر، فاصله‌ها را کمتر کنند و یادآور شوند که محبت اهل‌بیت(ع) می‌تواند در رفتارهای روزمره، دستگیری از دیگران و مسئولیت‌پذیری در برابر جامعه تجلی پیدا کند.

نام حضرت ام‌البنین(س) نیز برای این حرکت، یادآور الگویی از وفاداری، صبر، ایثار و محبت است؛ الگویی که می‌تواند الهام‌بخش خدمت بی‌منت و همراهی با انسان‌ها در موقعیت‌های دشوار باشد. شنبه‌های ام‌البنینی با تکیه بر همین روحیه، نشان می‌دهد که مجالس و آیین‌های مذهبی، افزون بر تقویت پیوندهای اعتقادی، ظرفیت آن را دارند که به بستری برای همدلی اجتماعی و گسترش فرهنگ مواسات تبدیل شوند؛ بستری که در آن، ارادت قلبی به اهل‌بیت(ع) در قالب کنش‌های عینی و اثرگذار اجتماعی نمود پیدا می‌کند.

تداوم ۹۰ هفته‌ای این حرکت، بیش از هر چیز، روایت تعهد جمعی و وفاداری به عهدی است که خادمان با دل‌های خود بسته‌اند؛ عهدی برای ماندن در مسیر خدمت، حتی زمانی که شور آغازین جای خود را به دشواری‌های استمرار می‌دهد. این تداوم، نشان می‌دهد که حرکت‌های مردمی برای اثرگذاری، لزوماً به امکانات گسترده نیاز ندارند؛ گاهی یک نیت خالص، همراهی چند انسان دغدغه‌مند و اراده‌ای برای ادامه دادن، می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری جریانی پایدار از نیکی و مهربانی شود.

شنبه‌های ام‌البنینی امروز، فراتر از یک آیین هفتگی، به روایتی زنده از پیوند ایمان و عمل، محبت و مسئولیت، و معنویت و خدمت اجتماعی تبدیل شده است؛ روایتی که در آن، هر هفته فرصتی تازه برای مهربانی فراهم می‌شود و هر گام کوچک، معنای بزرگ‌تری از وفاداری را به تصویر می‌کشد.

این قرار عاشقانه در زینبیه اعظم زنجان همچنان ادامه دارد؛ قراری که از جمعی اندک آغاز شد، اما با همراهی دل‌های مشتاق، گستره‌ای وسیع‌تر پیدا کرد تا چراغ خدمت و محبت، به نام حضرت ام‌البنین(س)، روشن بماند و عطر کرامت اهل‌بیت(ع) در زندگی مردم جاری شود.