پیشرفت با دست‌های خالی؛ روایت «نستوه» از قلب اصفهان

به گزارش روابط‌ عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، یک تیم ۶ نفره از نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ ساله اصفهانی، ثابت کردند که می‌توان در کمترین زمان و با استفاده از ساده‌ترین ابزار، اثری خلق کرد که داوران جشنواره ملی عمار را به تحسین وادارد. مستند کوتاه «نستوه»، روایتگر مسیری است که از خون دل خوردن‌های مادران شروع شده و به اوج آسمان‌ها در صنایع هوافضا رسیده است. مستندی ساخته نوجوانان نوآوین که حالا موفق به کسب جایزه ای ویژه شده است. 

ستوه در قاموس ما نیست
نام مستندشان را هوشمندانه انتخاب کرده‌اند؛ «نستوه». ستار مالکی، کارگردان جوان این اثر که ۱۸ سال دارد، در مورد انتخاب این نام می‌گوید: «نستوه یعنی کسی که به ستوه نمی‌آید، یعنی خستگی‌ناپذیر. این دقیقاً روحیه تیم ما بود.»
جرقه اولیه این کار در رویداد ملی «نوآوین» و در قلب دانشگاه آزاد خمینی‌شهر زده شد. جایی که رقابت میان نوآوینی های شهرستان‌های اصفهان داغ بود و تیم نستوه، از میان موضوعات پیشنهادی، سخت‌ترین و در عین حال جذاب‌ترین‌شان یعنی «روایت پیشرفت» را انتخاب کردند.

لشکر تک‌نفره با ابزار ساده
داستان «نستوه» زمانی جالب‌تر می‌شود که به پشت‌صحنه آن نگاه کنیم. در حالی که گروه‌های رقیب با تجهیزات کامل فیلمبرداری و نورپردازی در میدان حاضر بودند، تیم ۶ نفره اصفهانی تنها یک گوشی هوشمند در دست داشت. کارگردان اثر می‌گوید: «بچه‌ها اول نگران بودند و می‌گفتند دوربین و تجهیزات حرفه‌ای نداریم، اما ما تصمیم گرفتیم با همان گوشی و با رعایت دقیق قوانین فیلمبرداری و عکاسی، کار را پیش ببریم. جالب اینجا بود که بسیاری از گروه‌های مجهز رتبه نیاوردند، اما کار ما که با گوشی ضبط و تدوین شده بود، رتبه دوم رویداد نوآوین را در آن زمان کسب کرد و در نهایت به عمار رسید.»

از خون‌دل مادران تا اوج هوافضا
این مستند ۳ دقیقه‌ای، سفری کوتاه اما عمیق در تاریخ انقلاب است. روایت از نقطه‌ای شروع می‌شود که ایران در ابتدای مسیر بود؛ از فداکاری‌ها و خون‌دل‌هایی که مادران این سرزمین خوردند تا نهال پیشرفت جان بگیرد. مستند به زیبایی این مسیر را ورق می‌زند و در نهایت به دستاوردهای غرورآفرین در حوزه‌های نظامی و هوافضا می‌رسد. پیوندی میان گذشته‌ی پر از ایثار و آینده‌ی روشن و فناورانه.

جایزه‌ای که چراغ راه آینده شد
موفقیت در جشنواره عمار، برای این تیم نوجوان فقط یک جایزه نبود، بلکه شروع یک باور جدید بود. کارگردان ۱۸ ساله «نستوه» که حالا تصمیم دارد فیلم‌سازی را به عنوان شغل آینده‌اش برگزیند، می‌گوید: «این رتبه همه ما را امیدوار کرد. حالا در مجموعه‌مان به دنبال تشکیل یک تیم رسانه‌ای منسجم و آموزش‌دیده هستیم تا کارهای بزرگ‌تری انجام دهیم.»

دغدغه‌هایی برای فردای ایران
او که خود فرزند نسل چهارم است، نگاهی دغدغه‌مند به حوادث روز جامعه دارد و دوست دارد پروژه بعدی‌اش را به بررسی ریشه‌های فریب و آشوب‌های اخیر اختصاص دهد؛ اینکه چطور نوجوانان هم ‌سن و سال او درگیر هیجانات کاذب می‌شوند و گاهی ممکن است قدم در مسیرها خطرناک و غیرقابل بازگشت بگذارند.
داستان تیم «نستوه» داستان نسلی است که یاد گرفته است منتظر امکانات نماند، از موانع به ستوه نیاید و با همان گوشی‌های داخل جیبشان، روایتگر شکوه میهن‌شان باشند.