تیر اولِ دشمن در جنگ این‌طور شلیک می‌‌شود

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، ماه رمضان امسال با ۳۰ راه قرآنی، در تلاش هستیم از طوفان‌ها و پستی و بلندی‌های زندگی، باز نمانیم و راه را محکم ادامه دهیم.

راهی که از دل تجربه پیامبران، شهیدان و بندگان صابر خدا بیرون آمده است. راه‌هایی برای اینکه در برابر تمسخر، تهمت، تهدید، فقر، خستگی، غربت و وسوسه، ایمان را نگه داریم و از پا نیفتیم. یقین به این حقیقت که هر کس خدا با او باشد شکست ندارد.

ترس، نخستین تیر دشمن است!

ترس، نخستین تیر دشمن است؛ اما دل‌هایی که حضور خدا را باور کرده‌اند، این تیر را به سنگ می‌زنند. وقتی بگویی خدا کافی است، راه گشوده می‌شود؛ دریا می‌شکافد و هیاهوی قدرت‌ها خاموش می‌گردد. ایمان یعنی دیدن خدا همان‌جا که همه می‌گویند راهی نیست.

«قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكيلُ»

گفتند: خدا ما را كافى است، و او بهترين حامى ماست. اُحُد تازه تمام شده، داغ شهدا هنوز روی دل‌هاست و زخمی‌ها هنوز سرِپا نشده‌اند. درست در همین روزها خبر می‌رسد که دشمن دوباره در اطراف مدینه جمع شده و قصد جنگ دارد. خطر دوباره روی شهر سایه می‌افکند. 

شایعه‌پراکن‌ها می‌چرخند و می‌گویند: «قدرت دشمن را دیدید؟! ضربهٔ دوم در راه است.» این همان تیر اولی است که در جنگ روانی شلیک می‌شود؛ تزریق ترس پیش از هر حملهٔ واقعی. اما مؤمنان با دلی آرام و نگاهی استوار پاسخ می‌دهند: «حَسْبُنَا اللّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیلُ»؛ یعنی خدا برای ما بس است و تصمیم ما عوض نمی‌شود. آن روز این جمله فقط یک ذکر نبود، بیانیه مقاومت بود و امروز هم هست.

«قالَ كَلاَّ إِنَّ‌ مَعي‌ رَبِّي‌ سَيَهْدينِ»

موسی (ع) و یارانش در تنگ‌ترین لحظهٔ تاریخ ایستاده‌اند. در پشت سر، لشکر فرعون نزدیک می‌شود و پیش رو دریای خروشان نیل است. محاسبهٔ مادی می‌گوید: «إِنّا لَمُدرَکون»؛ راهی نیست و پایان کار است. در همین نقطه، موسی (ع) می‌گوید: «نه، خدا با من است» و راه را نشان می‌دهد. 

این جمله فقط آرامش شخصی نبود؛ فرمان شکستن ترس جمعی بود. وقتی این اعتماد در دل او ثابت شد، خدا دریا را شکافت و راهی گشود که در حساب فرعون وجود نداشت. انسانی که این نگاه را بفهمد، در هیچ مرحله‌ای از زندگی بن‌بست نمی‌بیند؛ چون می‌داند با خدای مهربان، همیشه راهی هست.

نگاه پیر حکیم انقلاب

جملهٔ «حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ» را نمی‌توان در آسایش و بی‌عملی گفت؛ کفایت الهی مخصوص کسانی است که در راه خدا مجاهدت و اقدام می‌کنند. امروز نیز ما در میدان نبردی حقیقی با مستکبران قرار داریم. هر کار درست و هر تلاش برای تقویت اسلام و نظام، ضربه‌ای به دشمن است. در چنین میدانی است که باید گفت: «حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ» و در نتیجه، مشمول وعدهٔ الهی «فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ» شد.

جمهوری اسلامی با اتّکا به قدرت الهی و با باور‌کردن قدرت حضور مردم، از هیچ قدرتی در دنیا هراس ندارد. اگر کسی به تقلید از روحیّه‌های ضعیف بنی‌اسرائیل می‌گوید که «إِنّا لَمُدرَکون»، حالا به ما می‌رسند و پدر ما را درمی‌آورند. ما هم به تقلید از حضرت موسی (ع) عرض می‌کنیم که: «كَلاَّ إِنَ‌ مَعي‌ رَبِّي‌ سَيَهْدينِ».

ما چه کنیم؟

هر وقت خبر بد یا حرف ناامیدکننده‌ای رسید، نگذار دل فروبریزد؛ سکوت کن، نفس بگیر و زیر لب بگو: «حَسْبُنَا اللَّهُ». دنیا پر از صداست، اما آرامش سهم کسی است که جواب ترس را با یادِ خدا می‌دهد، نه با بازنشر شایعه. 

وقتی همه علیه تو بودند، لبخند بزن و بگو: «خدا همراه ماست». همین باور، دل و نگاهت را روشن می‌کند. در میان فشار و طعنه یا زمانی که از آیندهٔ فرزندت دل‌نگران می‌شوی، بگو: «خدایا، همه‌چیز را به خودت سپردم.» 

اگر باید کاری انجام دهی و ترسِ نگاه و حرف مردم، قدمت را سست می‌کند، آرام زیر لب بگو: «حَسْبُنَا اللَّهُ»، بعد راهت را ادامه بده. همان لحظه، دل سبک می‌شود و قدمت محکم می‌شود. پیش از جلسه‌ای مهم، امتحان سخت یا گفت‌وگوی دشوار، این ذکر را روی کاغذ بنویس و جلوی چشم بگذار تا به سبب یاد خدا جرئت بگیری.

منبع: فارس