سهم ناچیز کودکان از پرده سینما

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، هادی محمدیان، کارگردان «سفینه نجات» یکی از مهم‌ترین چالش‌های این حوزه را دسترسی به ساعتهای پخش مناسب عنوان کرد و گفت: حتی زمانی که یک فیلم با استقبال مخاطبان مواجه می‌شود، اختصاص ساعت پخش مناسب همچنان برای آثار کودک و پویانمایی دشوار است.

وی افزود: این مسئله تنها بر میزان دیده‌شدن یک فیلم تأثیر نمی‌گذارد، بلکه می‌تواند تصمیم سرمایه‌گذاران برای ورود به حوزه پویانمایی را نیز تحت تأثیر قرار دهد. اگر بخش خصوصی مطمئن باشد اثرش پس از تولید از حمایت لازم در چرخه اکران برخوردار می‌شود، انگیزه بیشتری برای سرمایه‌گذاری و تولید خواهد داشت.

محمدیان حمایت تلویزیون از فیلم‌های کودک و پویانمایی، به‌ویژه در حوزه تبلیغات، را مثبت ارزیابی کرد و گفت: این حمایت باید در بخش پخش و اکران نیز تقویت شود تا میان تولید یک اثر و امکان دیده‌شدن آن فاصله ایجاد نشود.

حمایت از خانواده‌ها برای تماشای فیلم کودک

کارگردان «سفینه نجات» همچنین با اشاره به هزینه‌های تماشای فیلم برای خانواده‌ها، گفت: خانواده‌ای که همراه کودک یا کودکان خود به سینما می‌رود، علاوه بر هزینه بلیت، هزینه رفت‌وآمد و دیگر مخارج جانبی را نیز پرداخت می‌کند.

وی معتقد است با حمایت‌های دولتی، اختصاص یارانه و ایجاد سازوکارهای حمایتی می‌توان امکان تماشای ارزان‌تر فیلم‌های کودک وپویانمایی را برای خانواده‌ها فراهم کرد.

از «لوپتو» و «یوز» تا «سفینه نجات»

در سال‌های اخیر، آثاری مانند «لوپتو»، «مسافری از گانورا» و «یوز» نیز بخشی از ظرفیت سینمای کودک و پویانمایی ایران را به نمایش گذاشته‌اند؛ تجربه‌هایی که نشان می‌دهند انیمیشن ایرانی، در صورت برخورداری از داستان مناسب و فرصت کافی برای دیده‌شدن، می‌تواند در گیشه نیز با سایر آثار رقابت کند.

در این میان، «سفینه نجات» نیز نمونه‌ای تازه از پویانمایی های ایرانی است که استقبال از آن بار دیگر ظرفیت این بازار را یادآوری کرده است.

وجه مشترک این آثار، توجه بیشتر به نیازهای واقعی مخاطب کودک است. کودک امروز تنها به رنگ و شوخی نیاز ندارد، بلکه قصه، شخصیت، جهان‌سازی و جذابیت بصری را نیز می‌خواهد و در کنار آن، فیلم باید بتواند خانواده را با خود همراه کند.

با این حال، تجربه‌های موفق هنوز به یک جریان مستمر و قابل پیش‌بینی تبدیل نشده‌اند. فاصله میان تولید آثار، محدود بودن تعداد فیلم‌های کودک روی پرده و دشواری‌های اکران، از شکل‌گیری یک بازار پایدار جلوگیری می‌کند.

از این منظر، موفقیت «سفینه نجات» بیش از آنکه پایان یک مسیر باشد، بر ضرورت ادامه این جریان تأکید دارد؛ جریانی که می‌تواند با گسترش جغرافیای تولید و استفاده از ظرفیت و استعدادهای فعال در استان‌های مختلف، توسعه بیشتری پیدا کند.

ضرورت تغییر سیاست‌گذاری در سینمای کودک

محمدیان معتقد است مسئله سینمای کودک تنها تولید یک یا دو فیلم در سال نیست و برای ایجاد تحول در این حوزه، باید نگاه سیاست‌گذاران فرهنگی نیز تغییر کند.

وی کودک و نوجوان را یکی از مهم‌ترین گروه‌های مخاطب دانست که باید برای آنها تولید محتوای مستمر صورت گیرد و تأکید کرد نهادهای فرهنگی به جای سفارش مستقیم مضمون و اثر، باید از هنرمند و مسیر رشد او حمایت کنند.

به گفته محمدیان، حمایت از هنرمند تنها حمایت مالی نیست و آموزش، ایجاد ارتباط میان نسل جدید و فیلمسازان باتجربه و فراهم کردن زمینه رشد نیروهای تازه نیز باید در این مسیر مورد توجه قرار گیرد.
وی معتقد است سینمای کودک بیش از آنکه «کوششی» باشد، باید «جوششی» باشد؛ یعنی فیلمساز از دل جامعه و با شناخت واقعی کودکان به ایده و قصه برسد.

کارگردان «سفینه نجات» در پایان تأکید کرد: کودک و نوجوان نباید بخش فرعی سینمای ایران تلقی شوند و اگر سیاست‌گذاری‌ها به سمتی برود که تولید فیلم برای این گروه در اولویت قرار گیرد و برای تولید، اکران و تبلیغات آثار کودک حمایت‌های تشویقی در نظر گرفته شود،سینما نیز بیش از گذشته به سمت این حوزه ترغیب خواهد شد. 

منبع: خبرگزاری صدا وسیما