به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، همزمان با آیین بدرقه و وداع با رهبر شهید ایران اسلامی در مصلی امام خمینی تهران محفل شعر «آخرین دیدار» به همت حوزه هنری انقلاب اسلامی برگزار شد. این محفل که نخستین محفل شعرخوانی 48 ساعته در تاریخ است به یاد دیدار سالانه شاعران با رهبر شهید انقلاب اسلامی در شام میلاد امام حسن مجتبی (ع) در نیمه ماه مبارک رمضان برگزار شد. در محفل شعر «آخرین دیدار» بیش از 250 شاعر از سراسر کشور و میهمانانی از کشورهایی چون پاکستان، هند، عراق، لبنان، ترکیه به یاد رهبر فرهنگ‌دوست و شاعر ایران اسلامی به شعرخوانی پرداختند. این محفل 13 و 14 تیرماه در شبستان مصلی در جریان بود. 

آخرین دیدار قرار بود جور دیگری رقم بخورد. ماه رمضان باشد. افطار باشد و سفره ساده‌ای که پهن می‌شود. قرار وعده هم در بیت رهبری باشد؛ و آقا باشد. اما هیچ چیز مثل همیشه پیش نرفت. زمان روی ۹ اسفند ایستاد. بغض‌ها در گلو خفه شد و شد آنچه نباید می‌شد. حالا قرار جور دیگر و جای دیگری است. کارت دعوت نمی‌خواهد. ماه رمضان نیست و غمگین‌تر این که آقا هم نیست تا میزبانی کند مهمانانش را. 
به رسم هر سال که شعرا مهمان سفره بی‌ریای آقا می‌شدند و هر سال برایش لحظه‌شماری می‌کردند تا نوبتشان شود،  این‌بار همه بی‌نوبت توی صف ایستاده‌اند تا شعر بخوانند برایش. اما در این آخرین دیدار تنها یک صندلی مانده و چفیه‌ای بر آن و خاطره‌ای که هر لحظه، تکرار می‌شود. اینجا مصلی‌ست. کمی آ‌ن‌طرف‌تر، پیکر رهبری در مقابل دیدگان اشک‌بار مردمش آرمیده است. 
شعرا آمده‌اند تا شعر وداع بخوانند برای آقایشان تا داغ آخرین دیداری هیچ‌وقت فرصتش نشد، کمی آرام شود. همه آمده‌اند، از پایتخت، از شرق، غرب، جنوب و شمال آمده‌اند و سر از پا نمی‌شناسند. از کشورهای دیگر هم مهمان آماده است.
صدای شعر، از همان کنار صندلی خالی شروع می‌شود. گلیم آبی‌رنگ پهن‌شده، درست شبیه همان گلیمی است که سال‌ها میزبان محفل شاعران در بیت رهبری بود. صندلی، خالی است؛ چفیه‌ای پشت آن اندخته‌اند. همه‌چیز شبیه هر سال است جز آن کسی که باید بیاید اما گویا دیگر هیچ‌کسی قرار نیست روی این صندلی بنشیند. کنار صندلی، تریبونی گذاشته‌اند که این‌بار، هر شاعر پشت آن می‌ایستد، سلام می‌دهد و شعرش را نه برای حاضران، که برای صاحب همان صندلی می‌خواند.
شبستان مصلای تهران، در این دو روز، رنگ و بوی دیگری گرفته است. محفل «آخرین دیدار» که  طولانی‌ترین شعرخوانی تاریخ است، از صبح سیزدهم تیر آغاز شده و بی‌وقفه تا چهاردهم تیر ادامه دارد؛ 48 ساعت شعر، اشک، خاطره و وداع. هر شاعری که از راه می‌رسد، چند دقیقه‌ای کنار همان صندلی می‌ایستد، شعرش را می‌خواند و می‌رود و نوبت به شاعری دیگر می‌رسد؛ انگار صفی که سال‌ها برای دیدار آقا تشکیل می‌شد، این بار به صف وداع تبدیل شده است.
این محفل به همت حوزه هنری شکل گرفته؛ محفلی که به گفته میلاد عرفان‌پور، از شعرایی که از نوجوانی در محضر رهبر شهید انقلاب شعر می‌خواند، نمونه‌ای شبیه به چنین محفلی تاکنون در هیچ کجای دنیا برگزار نشده است. شاید در کشورهای مختلف، جشنواره‌ها و همایش‌های چندروزه شعر برگزار شود، اما شعرخوانی بی‌وقفه و چهل‌وهشت‌ساعته، آن هم بدون میان‌برنامه و وقفه، برای نخستین‌بار در تاریخ رقم می‌خورد؛ آن هم برای بدرقه کسی که خودش شاعر بود، شعر را خوب می‌شناخت، نقد می‌کرد و دیدار سالانه با شاعران را از مهم‌ترین قرارهای فرهنگی‌اش می‌دانست. عرفان‌پور امیدوار است این رسم، پس از این هم ادامه پیدا کند و «آخرین دیدار» به یک سنت ماندگار تبدیل شود.

محفل شعر امین
شاعرانی که به رسم هر ساله در نیمه‌ ماه رمضان با رهبر معظم انقلاب دیدار می‌کردند، این‌بار در فراق قائد شهیدشان و در قالب «محفل شعر امین» همزمان با جنگ بزدلانه‌ آمریکای جنایتکار و رژیم صهیونیستی با مردم آزاده‌ ایران در مسجد شهید آیت‌الله خامنه‌ای حوزه هنری انقلاب اسلامی در غروب چهارشنبه، ۱۳ اسفندماه گردهم آمدند. در این مراسم كه با حضور حجت الاسلام محمد قمی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، محمدمهدی دادمان، رئیس حوزه هنری و چهره‌های بسیاری از هنرمندان و فرهیختگان برگزار شد، شاعرانی چون یوسفعلی میرشکاک، احمد بابایی، میلاد عرفان‌پور، ناصر فیض، محمود حبیبی کسبی، افشین علا و... به شعرخوانی پرداختند.